Vriendin M. en ik houden van Shakespeare (maar nog niet als Romeo and Juliet).

M. ziet de stukken graag als klassiek kostuumdrama, van mij mag er een moderne draai aan gegeven worden. Vorig jaar zaten we voor het eerst samen in de Schouwburg, bij King Lear door het Ro Theater. Het was even wennen: Jack Wouterse, zijn ontzagwekkende lichaam slechts in een luier gehuld, die een frêle en aftakelende koning speelt. Maar het werkte, en M. wil meer. Ik heb zojuist kaarten voor Hamlet door Toneelgroep Oostpool besteld.

Mijn eerste Shakespeare live op de planken was ook al Hamlet, in de regie van Theu Boermans. Die uitvoering is een referentie geworden voor alle moderne Shakespeare-uitvoeringen. Er zijn nog maar twee opties: of min of meer klassiek, of ‘The Bard of Avon’ aan zijn haren de moderne tijd binnensleuren.

Na Hamlet wendde ik mij voor mijn Shakespeare tot Pierre Bokma: Richard III en Macbeth bij Toneelgroep Amsterdam en De Koopman van Venetië bij De Theatercompagnie (alweer Theu Boermans). Richard III en Macbeth waren min of meer klassieke interpretaties, De Koopman van Venetië had een verjongingskuur ondergaan maar niet zo radicaal als Hamlet indertijd.

Eerder dit jaar deed de BBC ook al Hamlet, in een schitterende enscenering. De bezetting was bijzonder: Doctor Who (David Tennant) als Hamlet en Captain Picard (Patrick Stewart) als Claudius. Maar dat maakte niet uit. Deze klasbakken deden hun vorige rollen snel vergeten. Een aanrader, verkrijgbaar op DVD.

De lat ligt hoog voor Oostpool.

Het is bijna onmogelijk om met de auto vlak bij de Stadsschouwburg te komen. Terwijl ik op het Leidseplein mijn chauffeur probeer te ontwaren, rookt vriendin M. met Gijs Scholten van Aschat (I love namedropping) een sigaretje. De auto staat tegenover Americain en we haasten ons door de vrieskou naar de overkant.

Thuis nemen we onder begeleiding van een onduidelijke maar lekkere Chileense cabernet sauvignon de voorstelling nog even door. (Om misverstanden te voorkomen: voor zover ik weet staat Scholten van Aschat nog steeds bij de schouwburg te roken.) Het was M.’s eerste en mijn derde Hamlet. Zij is onder de indruk, ik zet deze versie van Oostpool af tegen mijn eerdere ervaringen en ik ben ook onder de indruk.

De vertaling en bewerking zijn goed, de enscenering is eenvoudig en effectief en in de tekst zijn af en toe snerende verwijzingen naar het kunstbeleid van Bruin I opgenomen. Prima, maar nog geen hoofdprijs. Maar er wordt vooral verdomd goed geacteerd en Sanne den Hartogh (Hamlet) en Erik Whien (Polonius) zijn ijzersterk. Voordat je het weet is de bijna drie uur durende voorstelling afgelopen.

En de rest is stilte ...

Het is lekker om over de Midzomernacht te dromen als de kortste dag van het jaar voor de deur staat en Amsterdam lastig gevallen wordt door natte sneeuw. Maar gisteravond mocht het: de Midzomernachtdroom stond in de Stadsschouwburg.
Ik had al tijden voorpret. Shakespeare door Theu Boermans met Pierre Bokma in een hoofdrol, veel beter wordt het niet. Die opinie komt natuurlijk wel ergens vandaan. Ik had indertijd al erg genoten van Boermans' bewerking van Hamlet bij de Trust. Halina Reijn en Jacob Derwig braken daarmee door. En Pierre Bokma had ik natuurlijk al bewonderd in Richard III, Macbeth en de Koopman van Venetië.

Ik zou met M. gaan, net als ik een liefhebber van The Bard, maar zij werd door koorts in bed gehouden. In je eentje naar het theater gaan vind ik niks, dus wie zou op stel en sprong ruimte in haar of zijn agenda hebben en deze hoge cultuur op waarde kunnen schatten? Ik bladerde door mijn Blackberry en bleef hangen op het nummer van E. met wie ik met enige regelmaat het Concertgebouw onveilig maak. Ik besloot toe te geven aan de impuls.
'Bel ik gelegen?'
'Ach, ik ben op kantoor.'
'Het is zondagmiddag!'
Dat is het verschil tussen het bedrijfsleven en de overheid. Ik werk ook wel eens op zondag, maar ik ga er niet voor naar kantoor. E. ging graag mee naar Shakespeare.

De voorstelling was niet kort (drie uur) maar ik zal er kort over zijn: briljant. Als Petra Grijzen van BNR het stuk opent met een nieuwsbericht over de fusie van de bedrijven van Theseus en van de Amazones dan weet je dat het stuk met geweld en genoegen naar de tegenwoordige tijd is getrokken. Bewerker/vertaler Tom Kleijn weet daarbij de magie van het origineel te behouden.

Gaat dat zien. De speellijst vindt u hier, en ik las ergens iets over extra voorstellingen.